Plakaty i materiały propagandy wyborczej

Opracowanie przepisów, zaktualizowane 2 listopada 2026. Informacja ogólna, a nie porada prawna: przepisy się zmieniają, sprawdzaj je w źródle.

W skrócie

• Plakat wyborczy: najwyżej 594 × 841 mm (format A1), bez godła narodowego, bez zestawienia barw niebiesko-biało-czerwonych, które mogłoby wywołać pomyłkę z flagą (Code électoral – francuski kodeks wyborczy, art. R. 27).
• Żadnego białego papieru na plakatach, chyba że są pokryte kolorowymi znakami lub ilustracjami, bez możliwości pomylenia ich z plakatem urzędowym (loi de 1881 – ustawa o wolności prasy z 1881 r., art. 15, stosowana na mocy Code électoral, art. L. 48).
• Okólnik (program wyborczy, „profession de foi”): jeden, 210 × 297 mm, papier 70–80 g/m² (art. R. 29). Karty do głosowania: jeden kolor, biały papier 70–80 g/m², format zależny od liczby nazwisk (art. R. 30).
• Plakatowanie wyłącznie na oficjalnych tablicach w okresie sześciu miesięcy poprzedzających pierwszy dzień miesiąca wyborów (art. L. 51).
• Zwrot kosztów druku przez państwo (gdy przewiduje go ustawa): w przypadku okólników i kart do głosowania tylko wtedy, gdy zostały wydrukowane na papierze zawierającym co najmniej 50 % włókien z recyklingu lub z certyfikatem zrównoważonej gospodarki leśnej (art. R. 39). Przepis nie stawia tego warunku plakatom.

1. Plakaty

Format i kolory – Code électoral, art. R. 27 (wersja obowiązująca od 1 stycznia 2020 r.):

• na plakatach i okólnikach o charakterze wyborczym zakazane jest godło narodowe;
• zakazane jest zestawienie trzech barw: niebieskiej, białej i czerwonej, jeżeli może ono wywołać pomyłkę z godłem narodowym;
• wyjątek: reprodukcja godła partii lub ugrupowania politycznego;
• plakaty nie mogą przekraczać 594 mm szerokości i 841 mm wysokości.

Źródło: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000039779334

Przed 2020 r. przepis zakazywał wszelkiego „połączenia” trzech barw, bez warunku możliwości pomyłki. Wiele poradników internetowych nadal powtarza dawną zasadę.

Biały papier – Code électoral, art. L. 48: loi du 29 juillet 1881 (ustawa o wolności prasy) stosuje się do propagandy wyborczej (z wyjątkiem jej art. 16); tylko plakaty pochodzące od władz publicznych mogą być drukowane na białym papierze. Loi de 1881 (art. 15) dopuszcza biały papier dla plakatu prywatnego pokrytego kolorowymi znakami lub ilustracjami, bez możliwości pomylenia go z plakatem urzędowym. Źródła: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070239/LEGISCTA000006148458/ oraz https://www.legifrance.gouv.fr/loda/id/LEGITEXT000006070722

Oznaczenie drukarni – Ponieważ art. L. 48 czyni loi de 1881 stosowalną, plakaty i materiały wyborcze muszą zawierać nazwę i adres drukarni (loi de 1881, art. 3). Zob. opracowanie Obowiązkowe oznaczenia.

2. Gdzie i kiedy plakatować

• Oficjalne tablice: w okresie wyborczym każda gmina wyznacza specjalne miejsca, z równą powierzchnią dla każdego kandydata, pary kandydatów lub listy (Code électoral, art. L. 51).
• Zakaz w innych miejscach: w okresie sześciu miesięcy poprzedzających pierwszy dzień miesiąca wyborów i aż do tury, w której zapadnie rozstrzygnięcie, zakazane jest wszelkie plakatowanie dotyczące wyborów poza tymi miejscami oraz na miejscu przydzielonym innemu kandydatowi (art. L. 51). Mer, a w razie jego bezczynności prefekt, może z urzędu usunąć nieprawidłowe plakaty po uprzednim wezwaniu (art. L. 51 i R. 28-1).
• Sankcja: grzywna w wysokości 9 000 € (Code électoral, art. L. 90, wersja obowiązująca od 30 czerwca 2020 r.), mająca zastosowanie w szczególności do każdego, kto narusza akapit trzeci art. L. 51, czyli zakaz wszelkiego plakatowania dotyczącego wyborów poza wyznaczonymi miejscami lub na miejscu innego kandydata. Art. L. 90 karze też kandydata, który wykorzystuje swoją tablicę do celów innych niż prezentacja kandydatury lub odstępuje ją osobie trzeciej. Źródło: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000039446248
• Liczba miejsc: 5 w gminach liczących 500 wyborców lub mniej, 10 w pozostałych, plus jedno na każde rozpoczęte 3 000 wyborców powyżej 5 000 (art. R. 28, wersja obowiązująca od 9 sierpnia 2025 r.).
• Oficjalna kampania: rozpoczyna się w drugi poniedziałek przed głosowaniem (lub nazajutrz po pierwszej turze w przypadku drugiej tury) i kończy się w przeddzień głosowania o północy (art. L. 47 A).
• Przeddzień i dzień głosowania: od północy w przeddzień głosowania zakazane jest rozpowszechnianie kart do głosowania, okólników i innych materiałów (art. L. 49).

3. Okólniki i karty do głosowania

• Okólnik (art. R. 29, obowiązujący od 1 stycznia 2022 r.): jeden na kandydata, parę kandydatów lub listę, rozsyłany przez komisję ds. propagandy wyborczej; papier 70–80 g/m², format 210 × 297 mm.
• Karty do głosowania (art. R. 30, obowiązujący od 1 stycznia 2022 r.): drukowane w jednym kolorze na białym papierze 70–80 g/m²; format 105 × 148 mm (1–4 nazwiska), 148 × 210 mm (5–31 nazwisk), 210 × 297 mm (ponad 31 nazwisk), w orientacji poziomej.
• Treść kart do głosowania (art. L. 52-3, wersja obowiązująca od 13 sierpnia 2025 r.): żadnych nazwisk poza nazwiskami kandydatów (z wyjątkami dla Paryża, Lyonu i Marsylii), żadnego wizerunku innej osoby ani zwierzęcia; godło jest dozwolone.
• Kontrola: komisja ds. propagandy wyborczej nie rozsyła okólników niezgodnych z art. R. 27 i R. 29 ani kart do głosowania niezgodnych z art. L. 52-3 i R. 30 (art. R. 38).
• Wersja cyfrowa: przekazuje się cyfrową wersję okólnika do publikacji w internecie (art. R. 38-1, obowiązujący od 8 listopada 2025 r.).
• Egzemplarz obowiązkowy: okólniki i karty do głosowania są z niego zwolnione (art. R. 29 i R. 30; Code du patrimoine – francuski kodeks dziedzictwa, art. R. 132-2).

Źródło: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070239/LEGISCTA000006148579/

4. Zwrot kosztów druku

Gdy ustawa przewiduje zwrot przez państwo (art. R. 39):

• 2 identyczne plakaty o wymiarach najwyżej 594 × 841 mm na każde miejsce;
• 2 plakaty o wymiarach najwyżej 297 × 420 mm zapowiadające spotkania wyborcze, na każde miejsce;
• okólniki: liczba wyborców + 5 %;
• karty do głosowania: dwukrotność liczby wyborców + 10 %;
• w granicach stawek za druk i plakatowanie ustalonych wspólnym zarządzeniem (arrêté) ministra spraw wewnętrznych i ministra właściwego ds. gospodarki; stawki te ustala się w odniesieniu do dokumentów drukowanych na białym papierze, zgodnych z gramaturą i formatem z art. R. 29 i R. 30, i mogą się one różnić w zależności od nakładu i tury głosowania (art. R. 39, wersja obowiązująca od 23 marca 2014 r.);
• warunek dotyczący papieru: koszty druku okólników i kart do głosowania są zwracane tylko wtedy, gdy zostały wykonane z papieru o jakości ekologicznej, tj. zawierającego co najmniej 50 % włókien z recyklingu lub objętego międzynarodowym certyfikatem zrównoważonej gospodarki leśnej. Artykuł nie stawia tego warunku plakatom.
• zarządzenie ministra spraw wewnętrznych określa warunki stosowania (ten sam artykuł).

Źródło: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000028112268

5. Reklama komercyjna i inne zakazy

• W okresie sześciu miesięcy poprzedzających pierwszy dzień miesiąca wyborów zakazana jest reklama komercyjna w celach propagandy wyborczej za pośrednictwem prasy lub wszelkich środków komunikacji audiowizualnej (art. L. 52-1, akapit pierwszy, wersja obowiązująca od 20 kwietnia 2011 r.). Przepis dotyczy tylko tych dwóch kanałów; nie wymienia rozpowszechnianych druków, których plakatowanie jest natomiast uregulowane w art. L. 51. Źródło: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070239/LEGISCTA000006148458/
• W tym samym okresie kandydat nie może rozpowszechniać bezpłatnego numeru telefonu (art. L. 50-1).
• Zasady te dotyczą także wiadomości elektronicznych (art. L. 48-1).

Dla drukarni: punkty kontrolne

1. Format plakatu ≤ 594 × 841 mm.
2. Bez flagi, Marianny ani zestawienia barw niebiesko-biało-czerwonych, które mogłoby przywodzić na myśl godło narodowe (z wyjątkiem logo partii).
3. Tło niebiałe lub całkowicie pokryte kolorem.
4. Nazwa i adres drukarni na każdym materiale.
5. Okólnik 210 × 297 mm, 70–80 g/m²; karty do głosowania na białym papierze 70–80 g/m², jeden kolor, właściwy format.
6. Okólniki i karty do głosowania: papier z recyklingu (≥ 50 %) lub z certyfikatem zrównoważonej gospodarki leśnej (FSC, PEFC…), jeśli kandydat chce uzyskać zwrot kosztów.

Główne źródła

• Code électoral, art. L. 47 A–L. 52-3: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070239/LEGISCTA000006148458/
• Code électoral, art. R. 27–R. 39: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070239/LEGISCTA000006148579/
• Code électoral, art. L. 90: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000039446248
• Code électoral, art. R. 39: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000028112268
• Loi du 29 juillet 1881, art. 3 i 15: https://www.legifrance.gouv.fr/loda/id/LEGITEXT000006070722

Informacja ogólna, a nie porada prawna. Opracowano 1 listopada 2026 r.

Wersja tekstowa : Markdown