Μετάβαση στο περιεχόμενο
imprimeur.paris
Γλώσσες: Ελληνικά

Φωτοαντίγραφα και αναπαραγωγή προστατευόμενων έργων

Δελτίο νομοθεσίας, τελευταία ενημέρωση: . Γενική πληροφόρηση, όχι νομική συμβουλή: τα κείμενα αλλάζουν, ελέγξτε τα στην πηγή.

Με λίγα λόγια

1. Η αρχή: άδεια του δημιουργού

Ο Code de la propriété intellectuelle (CPI, γαλλικός Κώδικας Διανοητικής Ιδιοκτησίας) επιφυλάσσει στον δημιουργό το δικαίωμα αναπαραγωγής. Κάθε αναπαραγωγή χωρίς άδεια, εκτός των νόμιμων εξαιρέσεων, αποτελεί προσβολή.

2. Η ρεπρογραφία: υποχρεωτική συλλογική διαχείριση

CPI, άρθρο L. 122-10 (έκδοση σε ισχύ από τις 24 Δεκεμβρίου 2016):

Πηγή: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000033688059

Το CFC είναι ο εγκεκριμένος οργανισμός για τη φωτοτύπηση βιβλίων και Τύπου. Εκπροσωπεί Γάλλους και ξένους δημιουργούς και εκδότες, χωρίς δήλωση εκ μέρους τους· οι δημιουργοί και οι εκδότες δεν μπορούν να διαχειρίζονται οι ίδιοι αυτό το δικαίωμα (CFC, ερωτήσεις-απαντήσεις). Οι άδειες έχουν τη μορφή συμβάσεων με δήλωση των έργων που αντιγράφονται και καταβολή αμοιβής (Tarif général de redevances, γενικό τιμολόγιο αμοιβών). Πηγές: https://v1.cfcopies.com/questions-reponses και https://www.cfcopies.com/

Υφιστάμενες συμβάσεις (παραδείγματα, CFC): εκπαίδευση (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια), δημόσιες υπηρεσίες και τοπική αυτοδιοίκηση, επιχειρήσεις («Copies internes professionnelles», εσωτερικά επαγγελματικά αντίγραφα) κ.λπ. Η σύμβαση «Copies internes professionnelles» προβλέπει ότι η συμβαλλόμενη επιχείρηση ενημερώνει το CFC όταν αναθέτει αντίγραφα σε πάροχο υπηρεσιών. Πηγή: https://www.cfcopies.com/media/445/download/Contrat-CIPro.pdf

Σύμβαση «Copies-services» για τα φωτοτυπικά κέντρα: το CFC προσφέρει ειδική κλαδική σύμβαση που επιτρέπει σε μια επιχείρηση ρεπρογραφίας να φωτοτυπεί ή να παρέχει στους πελάτες της τα μέσα για να φωτοτυπούν σελίδες βιβλίων και άρθρα Τύπου. Σύμφωνα με το CFC, την άδεια πρέπει να την έχει ο επαγγελματίας της ρεπρογραφίας, όχι ο πελάτης του. Κύριοι όροι:

Πηγή: CFC, «Copies services»: https://v1.cfcopies.com/copie-professionnelle/copies-services

Η έγκριση του CFC για τη διαχείριση του δικαιώματος ρεπρογραφίας ανανεώθηκε για πέντε χρόνια με υπουργική απόφαση (arrêté) της 8ης Ιουλίου 2026: https://www.legifrance.gouv.fr/jorf/id/JORFTEXT000054442407

3. Το ιδιωτικό αντίγραφο: στενή εξαίρεση

CPI, άρθρο L. 122-5, 2° (έκδοση σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2023): ο δημιουργός δεν μπορεί να απαγορεύσει «τα αντίγραφα ή τις αναπαραγωγές που γίνονται από νόμιμη πηγή και προορίζονται αποκλειστικά για την ιδιωτική χρήση του αντιγραφέα» και όχι για συλλογική χρήση (με εξαιρέσεις για έργα τέχνης, λογισμικό και βάσεις δεδομένων). Πηγή: https://www.legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000037388886/

Ποιος είναι ο «αντιγραφέας»; Στη λεγόμενη απόφαση Rannou-Graphie (Cour de cassation, 1ο πολιτικό τμήμα, 7 Μαρτίου 1984, αριθ. 82-17.016, δημοσιευμένη στο δελτίο), ένα φωτοτυπικό κατάστημα αυτοεξυπηρέτησης είχε επιτρέψει σε πελάτη να βγάλει αρκετές δεκάδες αντίγραφα ενός κεφαλαίου βιβλίου. Το Δικαστήριο έκρινε ότι αντιγραφέας, κατά την έννοια του νόμου της 11ης Μαρτίου 1957 (σήμερα άρθρο L. 122-5 του CPI), είναι αυτός που κατέχει τον εξοπλισμό στους χώρους του και τον εκμεταλλεύεται θέτοντάς τον στη διάθεση των πελατών του, ανεξάρτητα από το αν το μηχάνημα το χειρίζεται ο πελάτης ή ένας υπάλληλος, εφόσον η επιχείρηση εξασφαλίζει τη λειτουργία του υπό την επίβλεψη και τον έλεγχό της. Αφού τα αντίγραφα δεν προορίζονταν για την ιδιωτική χρήση αυτού του αντιγραφέα, και ο εκμεταλλευτής αποκόμιζε όφελος, η εξαίρεση του ιδιωτικού αντιγράφου δεν εφαρμοζόταν· η καταδίκη για προσβολή επικυρώθηκε. Πηγή: https://www.legifrance.gouv.fr/juri/id/JURITEXT000007013790

Σημερινή εμβέλεια: το CFC στηρίζεται ακόμη σε αυτό το σκεπτικό: ο επαγγελματίας της ρεπρογραφίας, που ελέγχει τον εξοπλισμό που είναι εγκατεστημένος στους χώρους του, είναι ο αντιγραφέας, και ο πελάτης του δεν μπορεί να επικαλεστεί το ιδιωτικό αντίγραφο (σελίδα «Copies services» παραπάνω). Αυτοεξυπηρέτηση ή αντίγραφο στον πάγκο: και στις δύο περιπτώσεις, την άδεια πρέπει να την έχει το φωτοτυπικό κέντρο.

4. Τι μπορεί να κάνει ένα φωτοτυπικό κέντρο

Χωρίς δυσκολία:

Με προσοχή / άδεια:

Σημεία αναφοράς του CFC για εκπαιδευτικά αντίγραφα (συμβάσεις εκπαίδευσης): το πολύ 10 % ενός βιβλίου και 30 % ενός τεύχους περιοδικού, με τα στοιχεία του έργου. Τα ανώτατα αυτά όρια ισχύουν για τις σχετικές συμβάσεις· δεν αποτελούν γενικό κανόνα δικαίου. Πηγή: https://v1.cfcopies.com/questions-reponses

Μουσικές παρτιτούρες: η SEAM (Société des éditeurs et auteurs de musique, Εταιρεία εκδοτών και δημιουργών μουσικής) είναι ο οργανισμός που έχει εγκριθεί από τον υπουργό Πολιτισμού για τη διαχείριση του δικαιώματος αναπαραγωγής με ρεπρογραφία της εκδεδομένης μουσικής· η έγκρισή της ανανεώθηκε για πέντε χρόνια με arrêté της 29ης Αυγούστου 2026 (JO της 11ης Σεπτεμβρίου 2026). Η SEAM αναφέρει ότι επιτρέπει φωτοαντίγραφα εκδεδομένων έργων που διατίθενται στο εμπόριο, στο πλαίσιο των συμβάσεών της, και ότι η φωτοτύπηση μιας παρτιτούρας, ακόμη και έργου του δημόσιου κτήματος, δεν είναι ελεύθερη: η έκδοση περιέχει προστατευόμενα στοιχεία. Πηγές: https://www.legifrance.gouv.fr/jorf/id/JORFTEXT000054826937 και https://www.seamfrance.fr/divers/les-questionsreponses-faq/faq-photocopies/

5. Πρακτικές συμβουλές

Κύριες πηγές


Γενική πληροφόρηση, όχι νομική συμβουλή. Συντάχθηκε την 1η Νοεμβρίου 2026.

Συχνές ερωτήσεις

Μπορεί ένα φωτοτυπικό κέντρο να φωτοτυπήσει ένα βιβλίο για έναν πελάτη;

Μόνο αποσπάσματα, με τη σύμβαση «Copies-services» του CFC: το πολύ 10 % ενός βιβλίου και 20 % μιας έκδοσης Τύπου. Η ολική αναπαραγωγή απαγορεύεται.

Ισχύει το ιδιωτικό αντίγραφο στην αυτοεξυπηρέτηση;

Όχι: σύμφωνα με το Cour de cassation (γαλλικό Ακυρωτικό Δικαστήριο, απόφαση Rannou-Graphie, 1984), αντιγραφέας είναι ο εκμεταλλευτής του εξοπλισμού, όχι ο πελάτης. Την άδεια πρέπει να την έχει το φωτοτυπικό κέντρο.

Μπορεί να φωτοτυπηθεί ελεύθερα μια παρτιτούρα που ανήκει στο δημόσιο κτήμα;

Όχι σύμφωνα με τη SEAM: η έκδοση περιέχει προστατευόμενα στοιχεία. Για τις παρτιτούρες, πρέπει να απευθυνθείτε στη SEAM.

Τι κινδυνεύει κανείς σε περίπτωση προσβολής (contrefaçon);

Έως 3 χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 300 000 € (Code de la propriété intellectuelle, άρθρο L. 335-2).

Έκδοση κειμένου : Markdown